Auteur: Simone van der Vlugt
Titel: Blauw Water
Verschenen: 2008
Genre: Literaire Thriller
Pagina’s: 220
ISBN: 978904141900 (paperback)
Uitgever: Anthos

Eerder las ik van Simone van der Vlugt verschillende andere boeken.
Simone van der Vlugt is in eerste bij mij bekend door de thrillers die zij schrijft. Maar onlangs was mij de Lege Stad onder ogen gekomen, een historische roman.
Maar naast het onderwerp over de Tweede Wereldoorlog schrijft ze ook over de Tachtigjarige Oorlog over de ontstaansgeschiedenis van Delfts blauw.

Verhaallijn
Lisa staat in de tuin haar was op te hangen als er plots een man voor haar neus staat. Dit blijkt een ontsnapte tbs’er te zijn op de vlucht voor de politie. Lisa en haar vijfjarige dochter Anouk worden door deze onvoorspelbare man gegijzeld in hun eigen huis. In deze situatie en in de hoop dit te overleven ondergaat ze allerlei nare dingen. Ze probeert het vertrouwen van de man te winnen in de hoop deze hachelijke situatie te kunnen overleven.

Ook Senta, een getrouwde moeder van drie kinderen, speelt een rol in dit verhaal. Ze is verdwaald als ze bij het huis van Lisa aanbelt. Er wordt niet opengedaan, maar als Senta omloopt ziet ze Lisa, gewond, hopeloos door het raam. Ook ziet Senta de man, heel dreigend met een mes tegenover Lisa.
Senta weet niet hoe snel ze weg moet komen en probeert onderweg de hulpdiensten te alarmeren. Te vergeefs, want ze raakt met haar auto te water en beland in het ziekenhuis.

Mening
De verhaallijn op zich spreekt mij wel aan en ik vond deze wel spannend, maar de personages spraken mij niet aan. En soms vond ik ze nogal onpersoonlijk en oppervlakkig. Hierdoor werd ik minder snel het verhaal in gezogen dan ik zou willen.
Je kan het als voordeel of als nadeel zien dat het boek gelijk met de deur in huis valt. Gelijk vanaf het eerste moment zit je in een spannend verhaal zonder dat de spanning eerst opbouwt. Persoonlijk had ik er geen problemen mee. Maar gezien het onpersoonlijke van de personages had er misschien toch wat meer aandacht aan besteed kunnen worden.
Toch vond ik een vorm van spanning in het verhaal waardoor ik het boek van maar 220 pagina’s zo uit had. Ook de korte hoofdstukken droegen hier zeker aan bij.
Een fijn boek om eens even snel tussendoor te lezen.

Corine

2 thoughts on “Boekrecensie | Simone van der Vlugt – Blauw water”

  1. Ze schrijft inderdaad goed, zorgt dat ze de feiten weet. Las zelf de Lege stad nog maar kort geleden en moet zeggen dat dat boek wel heel eenvoudig geschreven is.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *