De lauwe zonnestralen schijnen voorzichtig door de kieren van de gordijnen naar binnen.
Zacht vallen de stralen op mijn gezicht. De lichte warmte zorgt
ervoor dat ik langzaam ontwaak uit mijn slaap.
Een diepe slaap waarbij ik hele reizen heb gemaakt door het verleden.
Voorzichtig open ik mijn ogen en kijk om mij heen.
Het verbaasde mij de avond ervoor ook al hoe modern de inrichting is.
Zo’n oude kasteelhoeve waar de bouw teruggaat tot waarschijnlijk nog voor de 17e eeuw.
Ondanks de moderne meubels, schildert de kasteelhoeve zelf toch enigszins klassiek af.
Bij het uit bed komen, bemerk ik dat mijn lichaam eigenlijk liever niet beweegt vandaag.
Stijve en pijnlijk spieren komen in beweging.
Na een douche beurt, waardoor ik opmerkelijk snel opknap, schuif ik mij in kleding die op de kast nestjes opgestapeld lag.

Eenmaal beneden verbaas ik mij weer over het interieur.
De verbazing houdt echter niet lang stand.
‘Een hele goede morgen,’ klinkt er uit de keuken.
Aan de keukentafel zit een voor het oog jonge knaap.
Een brutale blik in zijn ogen verraadt dat deze knul hooghartig is.
Een moment raakt Emily van haar apropos. De blik in zijn ogen en de uitstraling van de jongen verwarren haar.
Maar al snel herpakt ze zich.
‘Jij ook een hele goede morgen gewenst,’ Emily loopt de keuken binnen en trekt de koelkast open.
Een pak melk wordt meegenomen en een deel van de inhoud wordt ingeschonken in de eerst gevonden mok.
Emily neemt plaats aan de keukentafel. Ze steekt haar hand vol zelfvertrouwen uit.
‘Ik ben Emily en jij?’
‘Joris,’ glimlacht de jongen en de hand van Emily blijft onaangeroerd.
‘Oké, duidelijk.’
‘Al iets gehoord over de bloedmaan?’
‘De wat?’
De glinsterende ogen van Joris kijken Emily nu recht aan.
‘Bloedmaan,’ herhaalt Joris. ‘In feite gewoon een maansverduistering, maar voor ons Draken is dit een belangrijk moment. Bij een bloedmaan
krijgen wij de kans om de krachten onder controle te krijgen. Mits er op de juiste manier mee omgegaan wordt.’
Emily knikt geïnteresseerd. Gerustgesteld dat zij niet de enige draak is. Verbaasd is ze allang niet meer.
Haar vermoeden is alleen bevestigd.

‘Emily, ik zie dat je al kennis hebt gemaakt met Joris. Mooi.’
Ze draait zich om en ziet de oude man in de deuropening staan.
‘Loop je met me mee? Dan kan ik je meer uitleg geven waarom je hier bent.’ En de man is al weer verdwenen.
Een lichte zucht van ergernis ontsnapt bij Emily als de man weer sneller is dan haar gedachten.
Nog voordat Emily is opgestaan, trekt Joris zijn mond al weer open.
‘Je went er wel aan. Echt.’
Emily glimlacht en staat op. ‘Ik betwijfel het’
En Emily volgt de oude man.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *