De sterren lichten mijn gedachten
In een schemerig bestaan
Een verlangen naar jouw aanwezigheid
In de verte tracht ik jou te horen
Maar de stilte houdt angstvallig aan

De maan gloeit mijn gevoelens bloot
Een kilte ruist door merg en been
Daar waar ooit jouw belichaming
Krachtig en onbewogen standvastig leefde
Is niets meer dan een solide steen

Liefs,
Corine

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *