Het trieste nieuws bereikte mij gisteravond. Ik slikte, huiverde en realiseerde me ineens dat dit echt was. Chester Bennington, de leadzanger van Linkin Park, heeft zijn leven beƫindigd. Bij het horen van het overleden van menig ander artiesten was ik nooit geshockt, hooguit vond ik het jammer of treurig, maar dit gevoel vervloog dan al spoedig weer. En luttele seconde later hervatte ik mijn leven weer alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Deze mensen ken ik niet persoonlijk en het raakte mij dan ook niet.
Maar nu dit nieuws van Chester mij ten gehore is gekomen, raakt het mij vele malen dieper. Het is voor mij volkomen rauw op mijn dak gevallen en het voelde toch even als een messensteek recht in mijn hart.

Mijn steun en toeverlaat
Misschien ervaar je mijn reactie als overdreven, instabiel of zie je mij nu als ouwe sentimentele sok. Dat kan, maar voor mij is de muziek van Linkin Park tijdens mijn pubertijd een steun en toeverlaat geweest. En nog steeds luister ik naar deze muziek alsof het mijn beste vriend is. Een levenspartner die mijn diepste gevoelens kent en ook nog eens zo goed kan verwoorden. Chester was, als zanger van Linkin Park, dus eigenlijk de spreekbuis van mijn gevoel. Bij verdriet, boosheid of andere overweldigende emoties kwam de muziek van Linkin Park weer om de hoek kijken en werden er even enkele nummers beluisterd om daarna weer met volle moed mijn weg te vervolgen.

Het concert
Het was 7 november 2014, Ziggo Dome Amsterdam. Mijn eerste live ervaring van Linkin Park.
Ik koester deze herinnering nu des te meer, wetende dat Chester er nu niet mee is. En dat voor mij Linkin Park nu niet is of zal worden, zoals het is geweest. Om zo maar maar te verwoorden; Linkin Park is geen Linkin Park zonder Chester.

Ik realiseer mij dat als je iets graag wil ervaren, meemaken of zien, doe het gewoon. Leef je droom en realiseer je wensen. Stel niet uit met de mededeling: “Ach, dat komt wel een volgende keer.” Want hoe krampachtig en met veel moeite je eigen leven nog een beetje in goede banen kan leiden, heb je al helemaal geen zeggenschap over het leven van iemand anders.
Doe wat je wil doen met degene die je lief is en koester deze mensen en de momenten die je met ze beleeft en omarm de herinneringen. Voor je het weet is diegene er niet meer. En leef je leven zoals jij dat wil, want voor je het weet ben je er zelf niet meer en heb je nooit kunnen doen wat je altijd al had willen doen.

“When life leaves us blind, love keeps us kind.”
Linkin Park – The Messenger

Lieve Chester, bedankt voor alles. Je zal altijd een speciaal plekje in mijn hart behouden. En je muziek, je stem zal altijd in mijn leven zijn. Ik zal je niet vergeten. Helaas heb je de strijd met je gevoel en je gedachten niet kunnen winnen, maar ik hoop dat je nu eindelijk de rust hebt gevonden waar je naar zocht. You will be missed.

Corine

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *