Er is inmiddels weer wat tijd verstreken sinds ik hier voor het eerst heb geschreven over de zwangerschap.
En misschien had je wel door dat dit niet een onderwerp zal zijn dat wekelijks terug zal komen. Ik ben heel makkelijk in dingen delen, over mijzelf en over mijn doen en laten.
Maar omdat het in dit geval ook mijn lieftallige wederhelft betrekt in een wereld die internet heet, ben ik doelbewust wat terughoudend. Ook gaat het hier natuurlijk om een nieuw mensenleven en ik wil hem daarin beschermen door niet te veel informatie open en bloot te verspreiden zonder dat hij er bewust van zal zijn en nog voordat hij goed en wel op deze wereld is. Het wereldwijde web is om mooi forum, waarbij veel gedeeld, gelezen en gezien kan worden. Maar de medaille heeft natuurlijk ook een keerzijde en voor iemand die nog niet eens op deze wereld is, wil ik hem daarin nog niet betrekken.
En op het moment dat onze kleine man het levenslicht zal zien, dan zal hij heel minimaal worden betrokken in het online gebeuren. Ik gun hem zijn privacy en een wereld zonder dat hij uitgebreid bekeken wordt door Jan en alleman.

De zwangerschap
Dat gezegd hebbende wil ik je meenemen tijdens het tweede trimester van de zwangerschap en je mijn verhaal delen. Hoe gaat het met mij, de baby en de zwangerschap?
Vandaag ben ik om precies te zijn, volgens alle berekeningen, 26 weken en 1 dag zwanger. En het bevalt mij tot nu toe nog redelijk.
Natuurlijk ben ik inmiddels wat beperkt in mijn bewegingen. Mijn buik begint mij al aardig in de weg te zitten en inmiddels heb ik geregeld lage rugpijn. Inmiddels heb ik om deze reden mij aangemeld voor een ZwangerFit programma. Hierbij kan je onder begeleiding van een fysiotherapeut wekelijks in groepsverband aan je fitheid en stabiliteit werken door een combinatie van cardiotraining op trainingsapparatuur, gerichte oefeningen voor de bekkenbodem, ontspanningsoefeningen en houdingstraining.
Inmiddels heb ik afgelopen vrijdag hiervan een intakegesprek gehad en volgende week dinsdag begin ik met het ZwangerFit programma. Ik ben benieuwd welke werking het zal hebben op mijn zwangere lichaam.
Ook heb ik vorige week een bloedtest laten doen in het ziekenhuis in verband met verhoogde kans op zwangerschapsdiabetes. Er werd bloed afgenomen en vervolgens moest ik een glucosedrankje naar binnen werken. Even kreeg ik de rillingen van het zoete spul dat door mijn lichaam ging. Smering kan ik het nou niet noemen. Maar aangezien ik geen zoetekauw ben, kan ik dit niet echt tot mijn favoriete drankjes benoemen.
Vervolgens moest ik twee uur lang plaatsnemen in de wachtkamer om het drankje in te laten werken. Niks eten en niet lopen, zo gingen langzaam die twee uren voorbij. Gelukkig had ik aansprak van mijn moeder en af en toe verdiepte ik mij in mijn boek die ik meegenomen had.
En na twee uur werd er weer bloed afgenomen. Uiteindelijk blijk ik geen zwangerschapsdiabetes te hebben. Het is toch wel een fijne gedachte dat er zo goed opgelet en gecontroleerd wordt. Dat er nu zoveel mogelijk is met onderzoek en alle high-tech apparatuur.

Ik geniet nu van alle bewegingen in mijn buik, zij het nog wat rustig en ingetogen. Ook van alle voorbereidingen kan ik genieten. Heerlijk rondkijken naar leuke spullen voor de kleine man en daarnaast zijn we al intensief op jacht geweest naar een mooie en passende naam. En als het goed is, hebben we die nu gevonden. Zo langzaam aan wordt alles steeds meer compleet.
Morgen krijgen we bezoek van de kraamzorg en komt alles steeds dichterbij. Hoe onrealistisch het nog in het begin was, zo realistisch en tastbaar is het nu. En straks, als de kleine man er is, begint het allemaal echt. Ik vind het allemaal spannend, maar ik heb er ook enorm veel zin in om het mooie mannetje in mijn armen te sluiten en voor hem te mogen zorgen.
Het is bijzonder hoe moeder natuur het allemaal geregeld heeft en wat het menselijk lichaam nu eigenlijk allemaal kan. En dat besef ik nu, tijdens de zwangerschap, maar al te goed en dat je goed voor je lichaam moet zorgen. En dan niet alleen tijdens de zwangerschap, maar feitelijk je hele leven lang. Je lichaam werkt hard en daar mag je heus wel wat voor terug doen.

Corine

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *