Maandag 2 oktober 2017, een moeilijke dag is ten einde gekomen.
Iets wat al veel eerder speelde en uiteindelijk werkelijkheid werd op zondag 24 september.
Mijn vader is overleden op een mooie leeftijd van 85 jaar. Zijn ouderdom speelde al geruime tijd parten en de woensdag voor zijn overlijden kwam daar bovenop nog een longontsteking. De dood naderde en deze is vorige week zondag gearriveerd.
De week die daarop volgde leefden wij toe naar de begrafenis. Het regelen, mentale voorbereiding.
En uiteindelijk was deze zware dag dan aangebroken. Een mooi eerbetoon aan een lieve en vrolijke vader, een man die veel herinneringen heeft achtergelaten.

“Van sommige dingen in het leven heb je van tevoren geen idee hoe het zou voelen of hoe je het zal ervaren. En zodra het gebeurt, schieten woorden te kort. In korte tijd zijn er zijn twee momenten die voor mij onbeschrijfelijk zullen zijn. Zo ben ik moeder geworden van een prachtig en vrolijk kereltje, Olivier.
En nu sta ik hier vandaag om afscheid te nemen van mijn lieve vader.

Ik ben dankbaar dat mijn vader Olivier toch heeft gezien, dat hij de kleine man heeft vastgehouden. Dankbaar dat hij zich toch nog opa kon noemen.
Helaas zal Olivier het nu moeten doen met de verhalen die worden verteld over zijn opa en wij met de mooie herinneringen. Deze herinneringen zal ik koesteren en ze levendig houden door ze aan Olivier te vertellen.

Ik zal Olivier vertellen over zijn lieve en vrolijke opa, een man met gezellige praatjes en bijdehante opmerkingen. Aan de pretogen in zijn gezicht kon je al zien dat hij weer iets in gedachten had. Een opmerking of gekke fratsen.
De man die vaak zat te puzzelen aan tafel en de ene na de andere kruiswoordraadsel oploste. Als kleine meid probeerde ik hem weleens te helpen en dat liet hij geduldig toe.
“Wel met blokletters schrijven,” zei hij dan en vervolgens fluisterde hij dan het juiste antwoord erachteraan als ik er even niet uitkwam.
’s Avonds voor het slapen gaan vertelde mijn vader vaak nog een verhaaltje. En eindigde dan met die olifant met een lang snuit en die blies dan het verhaaltje uit.

Het deed mij daarom ook veel verdriet mijn vader de laatste periode van zijn leven zo te zien aftakelen. Ik herkende die levendige en vrolijke man niet meer terug. Een man die ineens stiller was doordat hij steeds meer sliep en op 24 september niet meer wakker is geworden.

Mijn pa, mijn lieve pa. Ik ben hem al veel eerder gaan missen, maar nu is het zo definitief. Ik weet dat hij nu eindelijk rust heeft gevonden en het is goed zo.
Maar het gemis wordt er niet minder van.
Mijn pa, mijn lieve pa. Je leeft voort in onze harten en herinneringen.
En ik besef dat achter elke traan van verdriet, een glimlach van herinnering schuilgaat.”

Nu is de tijd aangebroken om te rouwen, dit verdriet een plekje te geven.
Tijd om rust te nemen en alle mooie herinneringen te laten spreken.
Het valt mij allemaal toch zwaarder dan verwacht. De zorg voor een kleine man, mijn moeder ondersteuning bieden bij regelzaken en de emotionele ondersteuning en daarbij moet ik mijzelf uiteraard niet vergeten.
Het was een zware dag, maar ook mooie dag. Een mooi afscheid, gesteund door lieve mensen.

Alleen de tijd zal zorgen voor een plek voor dit verdriet.
Hoe ben jij omgegaan met het verlies van één van je ouders (of beide ouders)?

Corine

4 thoughts on “Persoonlijk | Een onbeschrijfelijk verlies

  1. Lieve Corine,
    Nog een keer mijn condoleances met het overlijden van je vader. Het is ongelofelijk zwaar. Verlies waar je tegenaan kijkt is pas werkelijkheid als het ook echt zo is. Onomkeerbaar…
    Hoe ik ben omgegaan met het verlies van een ouder staat op mijn blog, maar ik vind het ongepast om hier een link achter te laten. Vanmorgen heb ik nog wel een post gemaakt over spiritualiteit en rouwverwerking. Je kunt altijd even op mijn blog kijken als je het gevoel hebt dat het je helpt.
    Het is namelijk zo anders voor iedereen. Het enige wat telt is dat het ontzettend verdrietig en zwaar is en dat elke vorm van lief medeleven telt. Neem de tijd. Voor anderen, maar ook voor jezelf. Veel liefs en sterkte <3

    1. Dank voor je lieve reactie. Ik heb al even bij je op je blog gekeken. En je mooie verhaal gelezen! Wow, ik ben er even stil van. Doet mij toch goed het even gelezen te hebben en ik laat het ook even indalen. ❤️

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *