Zo, inmiddels ben ik weer met beide benen beland op aarde. Zondag 23 april 2017 zal in mijn geheugen gegrift staan als een mooie, bijzondere, maar ook pittige dag.
Op deze dag, om 15:41, is onze prachtige zoon Olivier Julian geboren. Geen dag te vroeg en geen dag te laat, want precies op de uitgerekende datum liet hij van zich horen. Hij woog bij de geboorte 3670 gram en hij was 49 CM. Een knappe vent, wie vind dat nou niet van zijn/haar eigen kind, met een flinke bos haar.

Afgelopen week hebben we langzaam kunnen wennen, onder begeleiding van kraamzorg, aan het feit dat we voortaan met z’n drie├źn door het leven zullen gaan.
Een hele verantwoordelijkheid om voor zo’n kleine dreumes te zorgen. Zo hulpbehoevend en klein ventje. Zoals ik al eerder geschreven heb, nu al is er onvoorwaardelijke liefde. En dat nog voordat Olivier geboren was. Maar nu we hem in onze armen mogen sluiten, wordt het alleen maar meer. En dan die ellendige bevalling, met al die pijntjes en pufjes vervaagd dan al snel naar de achtergrond.
Een bijzondere moment, om dan eindelijk zo’n klein hummeltje vast te mogen houden met een blakende gezondheid waarbij alles van top tot teen compleet is.

Na een week kraamzorg te hebben gehad, staan we nu dan op eigen benen. Alles komt nu op papa en mama terecht, en dat is oprecht wel spannend. Maar gelukkig hebben we er zeker wel vertrouwen in. Het is vooral een kwestie van vertrouwen op je gevoel en doen wat goed voelt. Dan komt het zeker wel goed.

Corine

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *